Płynie przez fiordy, jeziora, idzie przez lasy.
Morze pozostaje dla niej wciąż zamknięte.
Jedyne co posiada, to ona sama.
Tuląca się do siebie w mroźne ranki i noce.
Okrąża ziemię w ciszy, nikt jej nie dostrzega.
W głowie towarzyszy Jej muzyka,
którą podgłaśnia, jak najbardziej,
by nie słyszeć myśli, które zżerają ją od środka.
Nie wie dokąd doprowadzi ją samotna droga.
Tego lęka się najbardziej, przez to nie może spać.
Choć dokładnie wie, gdzie powinna się zatrzymać. Gdzie powinien zatrzymać się ten ktoś.
Kto ściszy muzykę i wtuli się w jej ciało i umysł.
Hans Dahl "Fjord krajobraz z kobietą siedzącą na skale"
